DOLAR AMERYKAŃSKI

Amerykański dolar to około 60 procent wartości wszystkich światowych walut. Ponad połowa ilości USD znajduje się poza granicami USA. Każdy kraj posiada dolary z dwóch zasadniczych powodów. Pierwszy to: FED traktuje je jako światową rezerwę, drugi: Ropa jest wyceniana w dolarach. Istnieją kraje, które unikają amerykańskiej waluty w handlu (RPA, Brazylia, Rosja, Chiny, Kuba). Wybierają dwustronne umowy, gdzie albo trzymają swoje waluty nawzajem lub zgadzają się na coś takiego jak bank BRICKS, czyli wspólny bank, który robi rozliczenia ich walut bezpośrednio, bez włączania w to dolara.

Są też kraje, które próbowały uniknąć dolara (Libia, Iran). Iran próbował i został wyrzucony z programu USA o nazwie SWIFT, który robił przelewy. Numer Swiftu to kod, który możesz podłączyć i ten system transportuje dolary z konta jednej osoby, do konta drugiej osoby. Iran zdecydował, że będzie sprzedawał ropę tylko w Euro i został z tego programu szybkich przelewów wyrzucony. Lecz teraz kraje uznające Euro mają swój program - SUCRE. Iran zaczął sprzedawać ropę w Euro, w Libii próbowano wprowadzić system, który wymieniałby paliwo za złoto. To są kraje, które próbowały użyć, czegoś innego niż dolar.

Mamy również miejsca o systemie złoto versus waluta. W tych miejscach (Singapur, Tajlandia, Wietnam) ludzie używają złota jako waluty, tak samo jak pierwszy obecnie amerykański stan Utah, który wyparł się dolara, doszedł do wniosku, że złoto i srebro jest bardziej optymalne niż dolar. Potem mamy kraje z wybitnie wysoką zasobnością fizycznego złota, ulokowanego w ich skarbcach, lub w sejfach ich obywateli (Chiny, Rosja, Indie). Ostatnią grupą są kraje, w których ludność cywilna zaczyna upominać się o swoje złoto (Wielka Brytania, Niemcy). Niemcy już się upomnieli i są w fazie jego otrzymywania, Wenezuela odzyskała swoje złoto od Banku Anglii.

Upadek dolara >>

ryczący grizzly
australijski kangur
krugerrand